Column

Hoe langer je elkaar kent, hoe minder je weet van de ander

Of ik een tekening kon maken, vroeg vriendin A. in een appje. Ik was alweer bijna vergeten dat ik ooit graag tekende, maar A. kent me ongeveer mijn hele leven. We maakten als pubers cassettebandjes voor elkaar, aten als student nachtelijke tosti’s en ik was getuige op haar huwelijk. Alleen had ze even gemist dat …

Hoe langer je elkaar kent, hoe minder je weet van de ander Lees verder »

Status quo bias: waarom we een hekel hebben aan verandering

,,Maar dit is al zo sinds 1993!” De beheerder van het grote wooncomplex tegenover mijn huis kijkt niet-begrijpend. Hij staat op een keukentrap om de buitenlampen wat te dimmen. Een week geleden had hij ze vervangen door nieuwe, witte ledlampen waardoor er ineens 18 vrachtwagens mijn huis leken te beschijnen. Niet fijn, dat snapte hij …

Status quo bias: waarom we een hekel hebben aan verandering Lees verder »

Red sneaker effect: waarom eigenzinnige kleren respect afdwingen

Een tijdje terug was er in Vlaanderen ophef over psychologe Kaat Bollen. Haar gedrag en kleding was te sexy voor haar beroep, vond de tuchtcommissie. Schadelijk voor de hele beroepsgroep. Bollen besloot uiteindelijk haar titel vaarwel te zeggen. Zichzelf zijn vond ze belangrijker. Nu kleed ik me lang niet zo uitgesproken als Bollen, maar toch …

Red sneaker effect: waarom eigenzinnige kleren respect afdwingen Lees verder »

Too-much-talent-effect: waarom je in een team geen talent hoeft te zijn

Laatst bekeek ik weer eens wat video’s van een band waar ik een aantal jaar terug in zat. Mijn rol was niet erg groot: ik zong tweede stemmen en pingelde wat op een xylofoon. Dat ik niet zo veel muzikaal talent leek te hebben, frustreerde me wel eens. Ik voelde me de eeuwige Art Garfunkel …

Too-much-talent-effect: waarom je in een team geen talent hoeft te zijn Lees verder »

Self-serving bias: waarom het zo lekker is om de ander de schuld te geven

Ik weet niet waarom, maar de laatste tijd ben ik stikchagrijnig. Door de lockdown of het sombere weer; geen idee. Maar ik weet wel dat alles de schuld is van mijn vriend. Of ik nou vergeet boter te kopen, een deadline mis of mijn beschuit doormidden breekt en op de grond valt: ik weet het altijd zo te …

Self-serving bias: waarom het zo lekker is om de ander de schuld te geven Lees verder »

Creatiever denken: waarom de lockdown ons innovatief maakt

Wat misschien wél goed is aan de lockdown is dat we worden uitgedaagd om creatief te zijn. Niet dat we allemaal aan het knutselen en schilderen zijn geslagen (of misschien óók). Nee, we hebben ons ontpopt als ware ‘MacGyvers’. Ach ja, MacGyver, weet je nog? Van die jaren 80-serie waarin de hoofdpersoon in lastige situaties verzeild raakt en met …

Creatiever denken: waarom de lockdown ons innovatief maakt Lees verder »

Streisand-effect: waarom censuur iets alleen maar interessanter maakt

Of ik naast mijn arbeidscontract ook even een geheimhoudingscontract wilde tekenen. Dat had ik nog niet eerder meegemaakt bij een nieuwe baan en ik vond het waanzinnig interessant. Wat gebeurde er in dit bedrijf allemaal wat buitenstaanders niet mochten weten? Mijn fantasie sloeg onmiddellijk op hol. Aandacht Wanneer mensen het idee hebben dat er informatie wordt achtergehouden, dan …

Streisand-effect: waarom censuur iets alleen maar interessanter maakt Lees verder »

‘Rhyme-as-reason-effect’: onze hersenen houden van rijmpjes

Alles wat Sinterklaas zegt, nemen we erg serieus. Het is een stokoude man met een hoop levenservaring, die mensen feilloos doorziet en dat dwingt respect af. En misschien is het feit dat hij met ons communiceert via brieven op rijm wel de doorslaggevende factor. Rijmpjes klinken misschien een beetje kinderachtig in de oren (‘piep, zei de muis …

‘Rhyme-as-reason-effect’: onze hersenen houden van rijmpjes Lees verder »